سوال از دوستان همیشگی وبلاگم ( گفتن یه واقعیت در مورد خودم )

سلام

لطفا لطفا بدون تعارف به سوالاتم با کمال صداقت پاسخ بدین!!

***********************************************************

سوال اول :

آیا شوخی های که من تو کلامم تو کامنتا و یا جواب دادن به کامنت شما دوستان استفاده میکنم (شوخی های متعارف ) از نوع شوخی هام ناراحت میشین ؟^__^ (بی تعارف لطفا پاسخ بدین و فقط به بله یا خیر اکتفا نکنین !)

سوال دوم :

آیا از شوخی کردن های من بدتون میاد ؟^___^

سوال سوم :

دوست دارین من همین واران شوخ طبع باشم یا واران جدی ؟!

++

نکته :

درضمن اینو بدونین من روزهای که خیلی حال روحیم بده یا خیلی عصبانیم دوز شوخی و طنزم میره بالا !!

اینو گفتم بدونین من بیشتر وقت ها این شکلی بودم و هستم .

البته از بعدِ فوتِ مادرم این شکلی شدم :/ البته یه کوچولو هم قبلا این عادت رو داشتم :/

دست خودمم نیست :/ اول خوب میخندم بعد که ترکش هام به این و اون گاهی خورد البته تو این فضا کمتر شما از من ترکش طنز میخورین ولی کلا تو دنیای واقعیم این شکلی میشم :/

اونوقت عین این بچه کوچک ها گریه میکنم :(

بقول دوستم خوشبحالت که این شکلی هستی اینجوری دیرتر پیر میشی :)

هر چند امروز دومین تار سفید موهام رو جلوی آینه دیدم :)

پیر شدم و رفت :))

در کل گاهی اونقدر شوخیم میره بالا که شاید دیگران منو متهم به سبک بودن کنند یا حتی متهم به چیزهای دیگه بشم ولی من واقعا این جوری نیستم :/

من فقط دوز طنزم میره بالا ://

ولی در همه حال دوس دارم بجای اینکه حال دیگران رو با حال غمگین خودم خراب کنم دوس دارم حال خوب بهشون منتقل کنم :/

حالا چه ارادی باشه چه غیر ارادی :/

در کل ببخشین چه با اراده چه بی اراده احیانا روزی با شوخی هام و حس طنزم و حتی خنده های مجازیم ، ناراحت تون کردم :((