تکلیف بقیه چی میشه ؟

چند روز پیش تو آشپزخونه مشغول پخت و پز و شستشوی ظروف بودم که تو این حین با خودم فکر میکردم

اگر روزی به هر علت من اینجا (خونه پدری) نباشم اونوقت چی میشه ؟ آیا کسی حاضر هست برای خودش غذا بپزه ؟!

آیا مهمانان خانه انجام میدن ؟! بعد گفتم خب قطعا هر کسی میاد اینجا دیگه خودش باید پخت و پز و شست و شو و باقی کارا رو انجام بده !

دیگه به این موضوع فکر نکردم و صداش هم در نیاوردم !

تا موقع ناهار که سر سفره بودیم که یهو زن داداشم تو جمع همین سوالو از خانواده پرسید ؟

اگر روزی روزگاری واران (اسم کوچکمو صدا زد) به هر علتی اینجا نباشه و اصلا بره خونه خودش !! اونوقت تکلیف ماها چی میشه ؟^__^

کی برامون آشپزی میکنه ؟! غذا میپزه ؟! و الی آخر ؟! اونوقت وقتی ما بیایم اینجا باید چکار کنیم ؟!

به خنده بهش گفتم میخواهی من نرم ؟:))

گفت نه جدی ؟! واقعا تکلیف من و باقی مهمانای که میان اینجا چی میشه ؟^__^

یهو داداش کوچکه رو به زنداداش کرد و گفت :اصلا فکر کن این خونه با تمام این امکانات تو شمال کشور بود !

کلیدش هم داشتی و توام برای زمانهای استراحت و تفریح هاتت میرفتی اونجا اونوقت انصافاً چکار میکردی ؟!

جز اینکه خودت خانوم خونه بودی برای خودت آشپزی و خونه داری میکردی ؟!

پس از این به بعد همین فکر کن چه خواهری باشه چه به هر علتی نباشه ! فکر کن خونه خودته و باید خانم خونه باشی و دیگه مهمون نیستی!

اونوقت دیگه سخت نیست با این داستان روبرو بشی !! سخت هم نگیر !

بعد صبحت های داداشم ، قیافه زن داداشم یه کوچولو دیدنی بود :))

اونوقت بود که من گفتم من حتی اگر متاهل بشم تو این شهر نخواهم ماند :)) پس با خیال راحت از خودتون پذیرایی کنید :)))

بعد رفتن اونا بود که داداش کوچکه اومد رو منبر و گفت ببین همش تقصیر خودته که انتظارات اینا رو بردی بالا !!

اینقد از خودت و آینده ات گذشتی برای همین انتظارات اینا این شکلی رفته بالا !! کلی هم منو موعظه نمود که از این به بعد

این همه از خودت نگذر و به فکر خودت و سلامتی و آینده ات باش:)

+

درب کامنتدونی بدون تایید بازه :)